Gu Gu's Daily BS

reorganizing my iPod. reorganizing my photos. reorganizing my life!

Sunday, June 22, 2008

I Remember You

သူ႕နာမည္က အာလူး တဲ့... က်ေနာ္နဲ႔ ခင္တာ သိပ္အၾကာႀကီး မဟုတ္ေသး... တပတ္တခါေတာ့ ဆံုျဖစ္ေနက် သူငယ္ခ်င္း... ဆံုျဖစ္လိုက္တိုင္းလဲ ဘီယာဆိုင္မွာေပါ့... ထိုင္ဝမ္ တ႐ုတ္ အစားအေသာက္ ေကာင္းေကာင္းေလးေတြနဲ႔ လူငယ္ႀကိဳက္ ဖြင့္ထားတဲ့ Indian Beer House ဆိုတဲ့ ဘီယာဆိုင္မွာေပါ့... ဒီလိုနဲ႔ ထိုင္ျဖစ္လာခဲ့တာ အေတာ္ၾကာလာေတာ့ ႏွစ္ေယာက္လံုး ဒီဆိုင္ကို နည္းနည္း ၿငီးေငြ႕လာခဲ့တယ္... ေနာက္ၿပီး ဆိုင္ကလဲ လူက်လြန္းေတာ့ တခါတေလမ်ား ကိုယ့္စားပြဲေနရာရဖို႔ ထိုင္ေစာင့္ရတာ စိတ္မ႐ွည္ခ်င္စရာ...

ဒါနဲ႔ပဲ အာလူး နဲ႔ က်ေနာ္ ေနာက္တဆိုင္ကို ေျပာင္းထိုင္ဖို႔ အေၾကာင္းေတြ ဖန္လာခဲ့တယ္... Jurassic ဆိုတဲ့ ဆိုင္... ပထမ ဆိုင္ကေန ခြဲထြက္လာတဲ့ သူေဌးက ဖြင့္ထားတာမို႔ အစားအေသာက္ အရသာ အကုန္ အတူတူ... စားပြဲထိုးတဲ့ ေကာင္မေလးေတြကလဲ ပိုေတာင္ ခ်စ္စရာေကာင္းေသး... ဆိုင္ရဲ႕ အျပင္အဆင္နဲ႔ လိုက္ဖက္ေအာင္ ဝတ္တဲ့ ယူနီေဖါင္းက စြပ္က်ယ္ အနက္နဲ႔ တာဇံလို က်ားသစ္ေရကြက္ ဒီဇိုင္းနဲ႔ စကတ္... အာလူးလဲ သြားကေလး တၿဖဲၿဖဲနဲ႔ သေဘာေတြေတြ႕တာေပါ့...

ဒီလိုနဲ႔ တတိယအေခါက္ သြားထိုင္တဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ “ဒီေန႔ အာလူး ကံမေကာင္းပါလား” ဆိုတဲ့ အျဖစ္ေလးနဲ႔ ႀကံဳရပါေတာ့တယ္... ျဖစ္ပံုက ဒီလို...



ထံုးစံအတိုင္း ဆိုင္ကိုေရာက္.. စားပြဲ ေနရာယူ.. ဘီယာ အရင္မွာၿပီးေတာ့ ဘာစားရင္ ေကာင္းမလဲ ဘာညာေပါ့ေလ... ခဏေနေတာ့ အာလူးက လက္လွမ္းျပလိုက္တယ္... အဆင္သင့္ ျဖစ္ေနၿပီေပါ့ေလ... ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ စားပြဲထိုး ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ ေရာက္လာတယ္...

“မွာဖို႔ အဆင္သင့္ ျဖစ္ၿပီလား႐ွင့္...”

အာလူး က ထံုးစံအတိုင္း က်ေနာ္တို႔ စားေနက်ေလးေတြကို မွာတာေပါ့...

“သိုးသား ကန္ဇြန္း႐ြက္ေၾကာ္... ဆာဘာ ငါးကင္... သိုးသားကင္ ႏွစ္ေခ်ာင္း... ရသာသံုးမ်ဳိး ျပည္ႀကီးငါး ေျမအိုးခ်က္...”

အဲဒီမွာပဲ စားပြဲေပၚမွာ ကေလးမေလး တစ္ေယာက္ စာေရးေနသလို လိုက္ေရးေနတဲ့ ေကာင္မေလးက ႐ုတ္တရက္...

“ဟယ္... ႐ွင့္ကို က်မ မွတ္မိၿပီ... ဟိုတေခါက္ကလဲ ဒီ ျပည္ႀကီးငါးဟင္း ကိုပဲ မွာတာေလ... သိၿပီ သိၿပီ...”

ေကာင္မေလးဆီက ရင္းရင္းနီးနီး အၿပံဳးေလး တခုလဲ အာလူးဆီကို ေရာက္သြားတယ္...

ဟုတ္ေတာ့ ဟုတ္သား... က်ေနာ္တို႔က ျပည္ႀကီးငါး ေျမအိုးခ်က္ကို မွာေနက်ကိုး... သူ႕အႀကိဳက္ကို သိတတ္ရန္ေကာ ဆိုတဲ့ ေက်နပ္တဲ့ အၿပံဳးႀကီးနဲ႔ အာလူး မ်က္ႏွာက စပ္ၿဖဲၿဖဲေလး ျဖစ္ေနတယ္... က်ေနာ္ကေတာ့ ေဘးကေနၿပီး တယ္လဲဟုတ္တဲ့ အာလူးပါလား ဆိုၿပီး စိတ္ထဲႀကိတ္ေတြးေနမိတယ္...

အာလူးက... “ဟုတ္... က်ေနာ္တို႔ အရင္တပတ္ကလဲ လာေသးတယ္...” လို႔ ၿပံဳးၿဖဲၿဖဲေလး ျပန္ေျဖလိုက္တယ္...

ေကာင္မေလးက ဆက္ေျပာတယ္...

“ဟုတ္... က်မလဲ မွတ္မိေနတယ္... ႐ွင့္ ကေလး ႏွစ္ေယာက္နဲ႔ လာတာေလ...” ဆိုၿပီး လက္ကလဲ ကေလး အရပ္ေလာက္ကို မွန္းျပတယ္....

ၿပံဳးေနတဲ့ အာလူး မ်က္ႏွာႀကီး ႐ႈံ႕မဲ့သြားတယ္... အာလူးပုပ္ႀကီး တလံုးလို... သူ ကေလးအေဖ မဟုတ္ေၾကာင္းကို ျပန္႐ွင္းရေတာ့တယ္... ေနာက္ေတာ့ ေကာင္မေလးလဲ သူမွားသြားတာကို စပ္ၿဖီးၿဖီးေလး လုပ္ၿပီး ေအာ္ဒါေတြ ယူၿပီး လစ္သြားတယ္...

က်ေနာ္ ကေတာ့ ေကာင္မေလး ထြက္သြားေတာ့မွပဲ အာလူးကို ၾကည္႕ၿပီး ရယ္လိုက္ရတာ... အာလူး ကေတာ့ က်ေနာ့္ကို က်ိမ္ဆဲလို႔ရယ္... ဘီယာေတာ္ေတာ္ေသာက္လို႔ ေကာင္းတဲ့ ညေလးတညေပါ့...

3 comments:

ေမာင္မ်ိဳး said...

ေတာ္ေသးတာေပါ့ ကိုအားလူးကိုပဲ မွားလို ့ အဲ့ေနရာမွာ ကိုဂူဂူးကို ခေလး ၃ ေယာက္နဲ ့ အတူတူလာတာဆိုရင္ အစ္ကို ဘီလိုရွင္းမတုန္း ;)

MgThaJan said...

မဟုတ္ဘူး ညီေရ အဲဒါသူကိုယ္တိုင္ပဲ ေျပာရမွာ ရွက္လို႕ ဘယ္က အာလူး မွန္းမသိတာကို ဆြဲထည့္လိုက္တာ :P

သဇင္ဏီ said...

ဟီး ..ဟီး
မွားတဲ့အခါလည္းမွားေပမေပါ့ ကုိအာလူးရယ္